Thursday, September 30, 2010

சிவாஜி கணேசன் அவர்கள்




















"வாழ்க்கை பாதையிலே
சர்வ சாதாரணமாய்
தென்பட கூடிய ஜீவன் தான் நான்!"

வரும்... ஆனா வராது! வந்தும் இப்பிடிதான் இருக்கு!




































At Last!

Versions of The Verdict!

Veerappan, A Try during College Days.

:-)

ஒரு கும்பல்
அந்த முகத்தின் மீது அசிங்கத்தை தெளிக்கிறது.
பின்,
அந்த முகத்தை கொண்டே தன் வாழ்க்கையையும் நடத்துகிறது!

வேடிக்கை!

... ஆனால் இதுதான் இங்கு வாடிக்கை!!

- வஞ்சப் புகழ்ச்சி அணி

Wednesday, September 29, 2010

Lalit Modi's Isolation from his dear IPL

PUNCTUAL PUNCHwells!

நம்ம லட்சணம்!

கவனம் தேவை!

அக்கண்கள்

அன்பும்

அக்கறையும் பொழிந்தன

ஆனால் உதடுகள் உதிர்த்ததோ - பவஸ்துதியை!

அந்த கண்கள் போலியானவை

அவைகள் நாடகமாடும் விதம் - அழகு!

அற்புதம்!!

அருமை!!!

அதன் மயக்கும் வார்த்தைகளில்

அசட்டுத்தனமாய் சொக்கி போக போவதில்லை நானென்று தெரிந்தும்

அசராமல்

அணிகலனாய் பல பவஸ்துதிகள்!

அது சொன்ன வார்த்தகைள் போல் நான் கூட யோசித்திருக்க மாட்டேன்

அகண்ட இப்பூமியில் சறுக்கி விழ வாய்ப்புகள் ஏராளம்

அனுதினம் கவனம் கொள்ள வேண்டும்!

அவ்வுதடுகள் உதிர்த்த பவஸ்துதிக்கு என் பதில்......

அவ்வுதட்டை வர்ணித்தே பதில் பவஸ்துதிதான்!

:-)

Monday, September 27, 2010

கவனமாக கவனியுங்கள்!

உணர்வாரோ? அல்லது உதறி தள்ளுவாரோ?

















அரசியல் கட்சிகள் ஒவ்வொன்றும் அவரவர் பலத்தை காட்ட மாநாடுகள் போராட்டங்கள் என பலவும் நடத்துகின்றனர்.
இதில் சராசரி மக்களின் தினசரி வாழ்க்கை பாதிப்பிற்குள்ளாகிறது என்பதை எத்தனை கட்சிகள் உணர்கின்றன?

Monday, September 20, 2010

பிரிந்தவர்கள் இணைந்தால்.... மகிழ்ச்சியே மிஞ்சும்!












Aanantha Vikatan News.

வெற்றியும் தோல்வியும்





















Let the Hunt begin! - நடக்கட்டும் வேட்டை!




















11 postmen held for taking unauthorized commission from Old Age Pension of Senior Citizens

தந்தை பெரியார்

ராவணன் - எளிய விமர்சனம்

ஒரு வடக்கன் வீரகதா

ராவணன் படம் பார்த்தவுடன், முன்பு கேரளாவில் மம்மூட்டி நடித்து வெளியான பட மான 'ஒரு வடக்கன் வீரகதா' தான் ஞாபகம் வந்தது. அதில் 'சந்து' எனும் கதாபாத்திரத்தில் தான் மம்மூட்டி நடித்திருப்பார். பல விருதுகளை தனக்காய் அவர் சொந்தமாக்கி கொண்ட படமது! அந்த படம் கேரள மக்களின் மனதில் ஒரு சிறு பொறி கிளப்பி விட்டது!


ஹரிஹரன் இயக்கி, எம் டி வாசுதேவன் நாயர் கதை எழுதிய திரைக் காவியம் அது! இதில் வரும் சந்து எனும் கதாபாத்திரம், வரலாற்று சுவடுகளின் படி சகுனியை போன்றவன், தீயவன், அவனுக்கு அன்று வாழ்ந்த மனிதர்கள் இட்ட பெயர் 'சதியன் சந்து' - அதாவது சதிகார சந்து! அதே கதையும் அதே கதாபாத்திரங்களையும் கொண்டு, இயக்கிய படம் தான் 'ஒரு வடக்கன் வீரகதா'. சந்துவின் தரப்பு நியாயங்களை, அவனது அப்பழுக்கற்ற நல்ல தன்மையை சித்தரித்தது இந்த படம்.


சந்து - சதிகாரன் அல்ல! என்று மக்கள் முகத்தில் அது நீர் தெளித்தது. அந்த படம் வெளியாகும் வரை கேரளாவில் ஒரு வழக்கம் இருந்தது. ஏமாற்றுபவர்களை அசிங்க படுத்த, கலங்க படுத்த உபயோகித்த பெயர் தான் ‘சந்து’. இந்த படம் வெளியானதிலிருந்து அந்த வழக்கம் காணாமல் போனது! அதன் பிறகு சந்துவை யாரும் வில்லனாக சித்தரிக்க வில்லை.


அதேபோல் தான் ராவணன். இதற்கு முன்னால் இந்த கதையம்சம் கொண்டு இப்படி ஒரு படம் வெளிவரவில்லை என்று நினைக்கிறேன். I ll define it as a DARING ATTEMPT! கமல் ஹாசன் அவர்கள் நடித்த 'குணா' திரைப்படம், ஏறக்குறைய இதே போன்ற கதை அம்சம் கொண்டதுதான். இப்படி ஒரு படத்தை அன்றே நடித்து காட்டி அசத்தியவர் கமல்! அதன் பின் 'காதல் கொண்டேன்'. இப்போது 'ராவணன்'.


'ராமாயணம்' எனும் மிகப் பெரும் சாகரத்தை மூன்று மணி நேரத் திரைப்படமாய் எடுத்தியம்புவது கடினம்! அது மெகா சீரியலாக Doordarshan ல் வந்தது நாம் அறிவோம். அதன் சாராம்சம் கொண்டு, தன்னுடைய கண்ணோட்டத்தை (View) அதில் செலுத்தி, படமாய் அதை தயாரித்து இயக்கி, பெரிய திரையில் ஓட விடுவது என்பது கஷ்டம். அதுவும் இந்து மதம் கோலோச்சியிருக்கும், ராமாயணம் எனும் புராணம் மனப்பாடமாயிருக்கும் நம் இந்தியாவில் இந்த படம் எடுப்பது மகா கஷ்டம்!


எத்தனையோ வருடங்களாக ராவணன் தீயவன், அசுர சக்தி, சீதையை அபகரித்தவன், மனித குலத்திற்கே இவன் எமன் என்றெல்லாம் கூறி வந்த நாவு நம்முடையது. ராமன் பக்கமிருந்துதான் ராமாயணம் இயற்றி உள்ளனர். ராவணன் பக்கம் கம்பன் இருந்திருந்தால், ராமாயணத்தை விட வித்தியாசமான ருசிகரமான ஒரு காவியத்தை நாம் பெற்றிருக்கலாமோ என்னவோ...

சரி! இப்போது ராவணன் பக்கம்தான் மணி சார் இருக்கிறாரே! அப்படி அவர் உருவாக்கிய ஒரு புது காவியம் தான் 'ராவணன்'.


இது ஒரு தீவிரவாதியை நியாயப்படுத்துற முயற்சி!

ஏன் தீவிரவாதி உருவாக வேண்டும்? உங்களை போலதான், என்னை போலதான் அவனும் பிறந்திருப்பான். பிறகு நாம் எப்படி நியாயவாதி கூட்டத்தில் சேர்ந்தோம்? அவன் மட்டும் எப்படி தீவிரவாதி என்ற வட்டத்திற்குள் வீழ்ந்திருப்பான்?


தீவிரவாதி என்று ஒருவன் உருவாக காரணம் - அவனையோ அவன் சொந்தங்களையோ தொட்டு விளையாடும் பலம் படைத்த கும்பலை எதிர்த்து போராடவும், தாக்கு பிடிக்கவும், தன் சொந்தங்களை காக்கவும் தான்.

ஒசாமா பின் லேடன் - ஒரு சிறந்த பொறியியல் வல்லுநராய் பல நாடுகள் சுற்றி திரிந்து பணம் பல சேர்த்திருக்கலாம். ஆனால் அவர் நாட்டு பெண்களின் மானத்தோடு வெளிநாட்டு வெள்ளையன் விளையாடினால், அதை கண்டும் காணாமல் போவது எப்படி? அங்கு அகிம்சை எல்லாம் செல்லுபடி ஆகாது. எடுத்தான் ஆயுத்ததை! தன் நாட்டு நிலம் புலன்களை ஆக்கிரமித்து, திராட்சை பேரீச்சம் பழங்களுடன் தன் நாட்டு பெண்களை ருசித்து ரசிக்க இறங்கிய கயவர்களை எதிர்த்து எடுத்தான் ஆயுதம்! அவனுக்கு கிடைத்த பட்டம் தீவிரவாதி! ஒசாமா செய்தது எல்லாம் நியாயப் படுத்தவில்லை நான். தவறுகள் பலவும் செய்துள்ளார்! ஆனால் அதன் ஆரம்பம் இதுவே!


“எங்களுக்கு எங்களுக்கான பலன்களை கொடுங்கள்! நாங்களும் இந்நாட்டு மக்கள் தானே?” என்று கேட்டவனின் முகத்தில் லத்தி அறைந்தது. அதையும் தாண்டி பேசியதற்கு அவனுக்கும் அவனை சுற்றி உள்ளோரின் நெஞ்சிலும் துப்பாக்கி குண்டு பாய்ந்தது. அவனையும் எஞ்சியிருப்போரையும் காப்பாற்ற ஆயுதம் எடுத்தான் அந்த தீவிலே.. - சரித்திரத்தில் அவனுக்கு கிடைத்த பட்டம் - தீவிரவாதி!


இதேப்போல எண்ணற்ற கதைகள் இங்குண்டு! அப்படி ஒரு விஷயத்தைதான் மணி சார், ராவணன் படத்தில் கையாண்டுள்ளார். முன்பே கூறியது போலே, ஒரு மிகப் பெரிய புராணத்தை மூன்று மணி நேர திரைப்படமாய் எடுப்பது கடினம். "அதுதான் புராணமாச்சே! அதை ஏன் இவர் படமா எடுக்கணும்? வேற ஏதாவது யோசிச்சிருக்கலாம்! தேவையில்லாம...." என்று மெத்தனமாய் அடித்து விடும் ஆசாமிகளுக்கு சொல்கிறேன். இந்த படத்தை இவ்வளவு தைரியமாக, திரையில் வெளியிட இங்கே உறுதுணையாய் நல்ல தயாரிப்பாளர்கள் கிடைப்பார்களா என்பது கூட சந்தேகம் தான்! அதை தானே முயற்சித்தவர், மணி சார் தான்!


"பக்... பக்... பக்..."

"பக்... பக்... பக்...ன்னு சேவல் கோழி போல வீரா கதாப்பாத்திரம் கூவிக்கிட்டே இருக்கார்! ஒரே காமெடி! ஹி! ஹி! ஹி!" என்று அழகாய் கூட சிரிக்க தெரியாத ஒரு நண்பர் இதை சொல்லி சிரித்தார்.


'ஆளவந்தான்' என்ற படத்தில், "கடவுள் பாதி! மிருகம் பாதி!" என்ற பாடல் நாம் எல்லோரும் அறிவோம். அந்த பாடலின் ஆரம்பத்தில் ஒரு குரங்கினை போல் முகபாவணைகள் காட்டி, அதே போல் சப்தமெழுப்பி, அந்த கதாபாத்திரத்தை நாம் நம் இருக்கைகளிலிருந்து முன் சென்று பார்க்க வைத்தார் கமல். It’s the characteristic feature of that role called NANDU.

நந்து என்ற கதாபாத்திரத்தின் தன்மை குணங்கள் எல்லாம் குரங்கை போலதான்! அதை மிக நேர்த்தியாய் நடித்திருப்பார் கமல்!

நம்மிடம் யாராவது தேவையில்லாமல் அறிவுரை செய்தால் நாம் அவர்களை கிண்டல் செய்ய என்ன சப்தம் எழுப்புவோம்? ஒரு நாய் குலைப்பது போல் சப்தமெழுப்பியோ கூச்சலிட்டோ, அறிவுரை கூறுபவரை கேலி செய்வோம். இது பொதுவாக கல்லூரிகளில் நாம் பார்க்க முடியும் (முக்கியமாக கல்லூரி கலை விழாகளில்!)

அதுப்போல காடு, குடிசை, ஆடு, மாடு, கோழிகளுக்கு நடுவே வாழ்பவன் வீரா என்கிற வீரய்யன். அவன் மிக மெச்சப்பட்ட ஆங்கில மொழி சொற்பொழிவாற்ற முடியாது. தூய தமிழிலே நம்மை கிறங்கடிக்க செய்ய முடியாது!

வீரா எதிரே இருந்த ராகிணி கதாபாத்திரம், வீராவிடம் சொல்லும் ஒரு வசனம் இருக்கும். "ஞாபகம் வெச்சுக்கோ! உன் மரணம் என்னால தான்!" என்பாள். மரணத்திற்கெல்லாம் அஞ்சியவன் அல்ல வீரா. மரணம் பற்றி கூறி தன்னை பயமுறுத்த முயற்சிக்கும் ராகிணியை கேலி செய்ய வீரா, "பக்... பக்.... பக்..." என்பான்.


வீரா

அச்சம் தவிர்த்த அந்த கதாபாத்திரத்திற்கு மேலும் ஒரு நல்ல ஊட்டம் விக்ரம்! அபாரமான நடிப்பு! விக்ரம் என்ற நடிப்புலக திமிங்கலத்திற்கு இந்த படம் நல்ல தீனி. ஏனெனில், இந்தியில் தேவ் (ராமன்) ஆக நடித்து, பின் இங்கு ராவணனாய் நடித்து, இரு வேறு முகங்களும் காட்டி நம்மை கிறங்கடிக்க செய்த விக்ரம் நடிப்பு - பிரமாதம்! He has moulded himself into a more perfect professional actor!


மணி சார் பாணி

வழக்கமாய் மணிரத்னத்தின் படங்களில் வரும் சுவாரஸ்யமான, எதிர்ப்பார்க்க முடியா காட்சியமைப்புகள் இந்த படத்திலும் உண்டு. எல்லா பெண்கள் போல தான் ராகிணியும். துப்பாக்கி காட்டியவுடன் பயந்து நடுங்கி கூக்குரலிட்டு கதறுவாள். நிமிட நேரத்தில் சுட்டு தள்ளி விடலாம் என்று மனக்கணக்கு போட்டு வரும் வீராவிற்கு ஓர் அதிர்ச்சி! சட்டென்று மலை உச்சியிலிருந்து கீழே விழுந்து தானே மாண்டு போக துணிந்த அவளை கண்டு வியந்து பார்க்கும் வீராவின் கண்கள் - வசனங்களின்றி அவன் மனமுரைக்கும் சங்கதிகளை நமக்கு சொல்லும்! அந்த கதாபாத்திரத்தின் தன்மை - அதை சித்தரித்த விதம் பாராட்டத்தக்கது!


நண்பனுக்கு நண்பன் - வீரா.

காட்டி கொடுத்தும், கூட இருந்து குழி பறிக்கும் நரிகளுக்கு அவன் எமன்! அதை சித்தரிக்கும் காட்சிகளில் மெய்சிலிர்ப்பு!


ராகிணி

அழகி, வனப்புடையவள், கவர்ந்திழுக்கும் கண்கள், கிறங்கடிக்க செய்யும் உடல் வெட்டு. இத்தனையும் கண்டு, உயிர் பிழைத்து வந்த அந்த தேவதையை, அவ்வனாந்தர காட்டில், தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருக்கும் அந்த வனத்தில் ராகிணியை வீரா அவனது ஆசைகளுக்கேற்ப உபயோகித்திருக்கலாம். ஆனால் வீரா ராகிணியை பார்த்தது - ஒரு தைரியமான பெண்ணாக, உயர்ந்த மலை அளவு நெஞ்சுரம் கொண்டவள், அதனிடையே ஓடும் குளிர் நீரோடை போல் மென்மையான அன்புள்ளம் கொண்டவள். இதற்கெல்லாம் மேல், அவள் மாற்றான் மனைவி! அவளை கடத்தி கொண்டு வந்தது (நம் சென்னை தமிழில் சொல்ல வேண்டுமெனில், 'மஜாவிற்காக' அல்ல). தன் வீட்டு பெண்னை தூக்கி சென்று, மானபங்க படுத்திய அந்த கயவர் கூட்டத்திற்கு, அதன் தலைவனுக்கு, வீரா தான் அனுபவித்த வேதனையின் ஒரு சிறு பங்காவது உணர்த்த செய்த செயலே அது! உடலோடு உடல் உரச தருணங்கள் வந்தும் ராவணன், குணத்தில் ராமனாக திரையில் வடித்த நேர்த்தி அழகு!


நிஜ ராமாயணத்தில் உள்ள கருடன் வருகை, அனுமான் ராவணனை நேர்காணும் தருணம், அனுமான் சீதையை கண்டு ராமனின் வேதனை உரைக்கும் நொடி என்று பல காட்சிகள் மிக அழகாய் திரையில் பிரதிபலித்துள்ளார் மணி சார்.


வீரா, எஸ்.பி, இருவரும் சமமான பலம் பொருந்தியவர்கள். சமாதானம் பேச வந்த தன் சகோதரனை பிணமாய் திருப்பி அனுப்பிய எஸ்.பியை பழி வாங்க நடக்கும் மோதலின் போது பின்ணனியில் 'ரதமோடு ரதமும் எதிர்க்கவே!' என்ற வரிகள் கேட்கும் போது நிஜமாகவே புராணத்தில் வாழும் ராமனுக்கும் ராவணனுக்கும் இடையே நடந்த மாபெரும் போர்தான் நம் கண்கள் முன் விரியும்!


என்ன கதையின்னே புரியல!

“இது நக்சலைட் கதையா? வீரப்பன் கதையா? மாவோயிஸ்ட் கதையா?” என்றெல்லாம் கேள்விகள் பல தொடுத்தனர் சில நண்பர்கள். "சார்... நீங்களோ நானோ, துப்பாக்கி எடுக்குறோம்ன்னு வெச்சுக்குவோம். எந்த மாதிரி Situationல அப்படி ஒரு கட்டத்துக்கு போவோம்? சாப்பிட சாப்பாடில்ல, உடுக்க துணியில்ல, அடிப்படை வசதிகள் எதுவுமில்ல! இதை எல்லாத்தையும் சமாளிச்சு வர்றோம். அடுத்து நம்ம சுயத்தை தொட்டு விளையாடினா நாம என்ன பண்ணுவோம்? நம்ம சுயம் மட்டுமில்லாம நம்ம சுற்றத்தின் மேலேயும் கைவெச்சா என்ன பண்ணுவோம்? நான் சுட்டுதான் தீர்ப்பேன்! அந்த கட்டத்தில் மகாத்மாவா அகிம்சை வழி என்னால போக முடியாது! நீங்க எப்பிடி? அகிம்சைன்னு ஒரு சாதாரண மனுசன போல எதிரி துப்பாக்கி முன்னாடி போய் நிப்பீங்கலா? இது இந்த உலகத்துல காலம் காலமா நடந்திட்டு வர்ற விஷயம். இல்லல்ல விஷமம்! இப்ப கூட சத்தமில்லாம எங்கோ ஒரு கூட்டம், பலமில்லாம, உதவிக்கு கை கொடுக்க ஆளில்லாம, சின்ன விம்மல்களோட, சகல பலம் பொருந்திய கும்பலின் காலின் கீழே இறந்து போயிட்டு தான் இருக்காங்க சார்! Cuban Revolution, Russian Revolution, French Revolution, Indian Independence Struggle, Apartheid Movementன்னு வரலாற்றோட பக்கங்களில் இருக்கிற போராட்டங்கள் எல்லாம் இதனாலதான் சார்! ஒரு மனிதன் அல்லது ஒரு மனிதத்தின் சுயத்தை தொட்டு விளையாடும் ஓநாய் கூட்டத்தை எதிர்த்து தெறிக்கிற தீ ஜுவாலைதான் போராட்டம். இந்த போராட்டங்களோட தன்மை வழிகள், போராடிய விதங்கள் மாறலாமே தவிர அவைகளோட லட்சியம் ஒன்னேதான்!"


END CARD

தமிழில் இப்படி ஒரு சிறப்பான படம். காலனாக்கு கூட தேராத பல படங்கள் மத்தியில் வெளியாகியுள்ளது. இதற்கு பட்டு வர்ண கம்பளம் விரித்து, மலர் தூவி, மாலையிட்டு, விருதுகள் பல கொடுத்து மகிழ சொல்லவில்லை. அதை அதன் இயல்பு தன்மையோடு ரசித்து பார்த்துவிட்டு திரையரங்குகளிலிருந்து வெளியே வருவோமாக!

:-)

- பி சி பாலசுப்பிரமணியம்

Sunday, September 19, 2010

இது தான் முறை!

அதுவொரு இருண்ட பட்டறை

நானும் என் நண்பரும் உள்ளே நுழைந்தோம்

என் நண்பர் ஒரு திரைப்பட கலைஞர்

அதுதான் எங்கள் முதல் சந்திப்பு

ஏனோ பயம் அவர் கண்களில் நிறைந்திருந்தது!


அங்கே அந்த பட்டறையில்

ஒரு இரும்பு கம்பியை நெருப்பால் சுட்டெரித்தேன்

ரொம்ப நேரம் நெருப்பில் குளித்து கொண்டிருந்தது அது!


அதன் ஒரு பக்கம் நல்ல சூடு!

அந்த பக்கத்தை கையுறைகள் இட்டு நான் எடுத்துக் கொண்டேன்

மற்றொரு பக்கம் கைகளால் தொட முடியும், அளவான சூடு.


அந்த சூடான பக்கத்தை நான் ஏந்தி கொண்டு

மற்றொரு பக்கத்தை என் எதிரில் இருந்த நண்பரிடம் கொடுத்தேன்.

அவர் அதை எளிதாய் கையில் ஏந்திக் கொண்டார்

பயம் விலகி அவர் முகத்தில் புன்னகை.


அந்த இரும்பு கம்பி - விமர்சனம் (CRITICISM)

Saturday, September 18, 2010

இவர்கள்

ஒரு காலத்தில்

இவர்கள் கண்களில்

நான் மோசமானவன்.

இன்று

ஒன்று கூடி வாழ்த்துகின்றனர்!

நான் தான் நல்லவன்... சாதனையாளனென்று.

நாளை

இவர்கள்...

ஒதுங்கி போவாரோ? ஒத்துழைக்க வருவாரோ?

தெரியவில்லை!

இவர்களை நம்பி நானில்லை.

இவர்கள் வந்தாலும் சரி,

வராவிட்டாலும் சரி,

என் பயணம் தொடரும்.

என்னை எதற்காகவும் மாற்றாமல்

நான் நானாக இருப்பேன்.

'இவர்கள்' - என்னை ஒரு குலத்திற்குள் அடைக்க விரும்பும் கும்பல்.

- பி.சி.பாலாசுப்பிரமணியம்

இன்னைக்கு மண்ட காஞ்சு இதை வரைந்தேன்!

என் தளபதி பிறந்த தினம் இன்று! - RAmnath

Wednesday, September 15, 2010

பிரிவு

பிரிவு -

அதன் ஆனந்த தாண்டவம் காண்கிறேன்.

உயிரோடு கலந்தவள்

என் உலகமாய் நிலைத்திருப்பவள்

அவளை பிரியும் காலம் வருகிறது

இலையுதிர் காலத்தில்

மரத்தை விட்டு

நிலம் அடையும்

இலையினை போலானேன்!

அவள்,

அவள் புன்னகை,

பிடிவாதம்,

மழலைச் சிரிப்பு,

மகிழ்ச்சி களிப்பு,

அழுகை,

அரவணைப்பு,

அழகிய இதயம்,

விழி சிரிக்க வைக்கும்

அலைபேசி கொஞ்சல்கள்

விடிந்தும் தீரா

அனுதின கெஞ்சல்கள்!

இத்தனையும்

இழந்து செல்கிறேன்

இனியவள் உன் கரம் பற்ற! - வேண்டுமெனில்

இனி கண்டங்கள் பலவும் கடப்பேனடி!!

உனக்காக பெண்ணே!

உன் விழியினை என்றும் நான் கண்டு மகிழ...

என் குடில் அதிலே

எழில்மகள் நீ விளக்கேற்ற!

- பி.சி.பாலசுப்பிரமணியம்

இன்னைக்கு கணபதி கிளம்புறார்!

இது புதுசு கண்ணா புதுசு!

சமீபத்திய மகிழ்ச்சி! - A Memorable Treat with Guhan, Jeeva Sir, Chandraw Sir, Parthi :-)

Friday, September 10, 2010

For the First Time...

For the first time such a comment about me on FACEBOOK. I just want to retain it within me all along my life. So publishing in my blog. Written by my FB friend Arul Ezhil.

பெயர் திருட்டு அல்லது அடையாள அழித்தல்.....


நண்பர் கார்டூன் பாலா சில நாட்களாகவே இது தொடர்பான மன வருத்தத்தில் இருந்தார். கோவையில் இருந்து பாலா என்பவர் கார்டூனிஸ்ட் பாலா என்னும் பெயரில் கார்டூன் போடுவதாகவும். பலரும் அது நீங்களா? என்று தன்னிடம் கேட்டு தர்மசங்கடப்படுத்துவதாகவும் வருத்தப்பட்டு அவரது ப்ளாக் லிங்கைக் கொடுத்திருந்தார். நான் அதைப் பார்த்தேன். தோற்றம், அவரது படைப்புகள் (குறும்படம், சில கட்டுரைகள், போட்டோஸ்,) இது எல்லாமே அவரை ஒரு பெரிய இடத்துப் பிள்ளைபோல் காட்டியது. ஏதாவது ஒரு பிரபலத்தின் பிள்ளையாகவும் இருக்கலாம். நண்பர் பாலா போடும் கார்டூன்களுக்கு நேர் எதிரானவை அவை. ஜனகராஜ், மதன்பாப், தொடங்கி மணிரத்னம், என்று சமூகம் எதை வரைந்தால் எடுத்தால் சிக்கலில்லாமல் கொண்டடுமோ அதை அவரது தளத்தில் காண முடிந்தது. மற்றபடி அவர் வரைந்திருப்பவைகள் கார்டூன்களா? அல்லது டிரேஸ் வகை கலரிங்குகளா? என்றால் எனக்குத் தெரியாது. அந்த விவாதத்திற்குள் நான் செல்லவும் இல்லை.

அவர் வரைவதும், படம் எடுப்பதும், அவரது தனிப்பட்ட விஷயம், ஆனால் வாழ்க்கையில் எந்த அனுகூலங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டு மேட்டுக்குடி ஒழுக்கவாதங்களில் இருந்து விலகி நின்று சமகால அரசியலை தன் புரிந்தலுக்குட்பட்டு வரைகிறவர் பலா...... முதல் தலைமுறை கார்டூனிஸ்ட்.....தனது கோடுகளைத் தவிற கொண்டாடும் எந்த பின் புலமும் இல்லாதவர். பாலாவின் கார்டூன்கள் நமது அரசியல் முரண்களுக்கு அப்பாற்பட்டு எல்லா முற்போக்கு சக்திகளுக்கும் பயன்பட்டு வருகிற நிலையில் கோவையில் இருந்து படம் வரையும் பாலா தன் பெயரை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் அல்லது பெயருக்கு முன்னால் வேறு அடைமொழிகள் எதையாது போட்டுக் கொள்ளலாம். இது ஒன்றும் சிரமம் அல்ல. இது தொடர்பாக பாரதிதம்பி உணர்த்தியதற்கு அவரிடம் எந்த ரெஸ்பான்சும் இல்லை. இது தொடர்பாக பாலா சில மெயில்களை அனுப்பி பணிவோடு கேட்டுக் கொண்ட போதும் அதற்கும் பாலா எந்த விதமான பதிலையும் அளிக்கவில்லை. ஒரு எளிய படைப்பாளியின் மன உணர்வைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத பாலவின் மன உணர்வை எப்படி நாம் எதிர்கொள்வதென்று தெரியவில்லை. இதை எல்லாம் கண்டு கொள்ள வேண்டாம் என்றால்.அந்தத் திமிர் எங்கிருந்து வருகிறது. அந்தத் திமிரை எது கொடுக்கிறது. என்பதையும் நாம் இங்கே நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

கோவை பாலா ஓவியங்கள் என்று போடும் படங்கள் நண்பரும் கார்டூனிஸ்ட் பாலாவின் கார்டூன்களுக்கு பக்கத்தில் கூட வராது. ஆமாம் நான் சமகாலத்தில் எதிர்கொள்ளும் எல்லா பிரச்சனைகளிலும் பாலாவின் கோடுகள் இருக்கின்றன இதை விட வேறென்ன வேண்டும். பாலா உங்கள் பெயரை நீங்கள் மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். அல்லது உங்கள் பெயரோடு வேறு ஒன்றைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். இது என்னுடைய பணிவான வேண்டுகோள்.

டி.அருள் எழிலன்.

(இனி பலாவின் குமுறல்)

பெயர் என்பது ஒரு படைப்பாளிக்கு மிக முக்கியம். ஒரே துறையில், ஒரே பெயரில் இரண்டு படைப்பாளிகள் இயங்குவது என்பது வீணான குழப்பத்தை உருவாக்க கூடியது. அதுவும் ஒரு துறையில் தீவிரமாக ஒருவர் இயங்கி கொண்டிருக்கும் போது, புதிதாக அந்த துறைக்கு வருபவரும் அதே பெயரை பயன் படுத்தி இயங்குவது என்பது நோகாமல் நொங்கு சாப்பிட நினைப்பது போன்றதாகும்.

கோவை பால சுப்பிரமணியனும் அந்த வகையை சார்ந்தவராகத்தான் இருப்பார் என தோன்றுகிறது. பாலா என்ற பெயரில் ஒருவர் படங்கள் வரைகிறார், கையெழுத்தும் கூட கிட்டத்தட்ட உங்களது போன்றே உள்ளது என நண்பர் ஒருவர் தெரிவித்திருந்தார். உடனடியாக அவரது படங்களை பார்த்துவிட்டு, பாலசுப்பிரமணியத்துக்கும் தொடர்ச்சியாக பயிற்சி எடுங்கள் என்று வாழ்த்து கூறிவிட்டு, ஒரே பெயரில் இரண்டு படைப்பாளிகள் இயங்குவது நல்லதல்ல. உங்கள் பெயரில் கூடுதலாக எதாவது சேர்த்து கொள்ளுங்கள் என மெயில் அனுப்பியிருந்தேன். ஆனால் இன்று வரை அதற்கு பதில் அனுப்பாததோடு, பாலா பெயரில் ஒரு புத்தகம் போட்டு விட்டு அதை தனது திறமை மூலம் ஹிந்துவிலும் கட்டுரையாக வர வைத்ததைப் பார்த்து பிரமிச்சிட்டேன்..

தம்பி பாலசுப்பிரமணியத்துக்கு.. உங்கள் படங்களை பார்க்கையில் உங்கள் இலக்கு சினிமாவாக தான் இருக்க கூடும் என நினைக்கிறேன். இந்தியாவில் கார்ட்டூனிஸ்ட்டுகள் எண்ணிக்கை விரல் விட்டு எண்ணும் அளவிலேயே உள்ளது. அதனால் புதிதாக ஒருவர் வருவது மகிழ்ச்சி.. ஆனால் அந்த வருகை அடுத்தவர் பெயரை திருடிக்கொண்டு வருவதல்ல.. என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள். மேலும் வளர வாழ்த்துகள்.

பாலா.

நானும் அவரும்.... தொடர்கிறது

"ஏதாவது ஒரு படம் பத்தி பேசுங்க!" என்று யாரேனும் சொன்னால்,

முதலில் என் நாவு உச்சரிக்க கூடிய சொல் - 'இருவர்'.

ஆசைகளும் பேராசைகளும்,

அன்பும் காதலும்,

கோபமும் ஆக்ரோஷமும்,

நம்பிக்கையும் அவநம்பிக்கைகளும்,

என்று உச்சம் அடைந்தவனும், உச்சம் அடைய துடிப்பவனும் கண்டு நெகிழக் கூடிய திரைப்படம்.

எனக்கு ரொம்பவே பிடித்த படம் ‘இருவர்’.

முன்பே இப்படத்தில் வரும் ஒரு காட்சி பற்றி எழுதியிருப்பேன்.

இப்படத்தில் வரும் ஒவ்வொரு காட்சியையும் ரசித்துள்ளேன்.

நான் மட்டுமல்ல.

என் நண்பர்கள், அருமை தம்பிகளான கீர்த்தி, ராம் நாத், பிரகா என்று அந்த பட்டியல் நீளும்!

ஊர்ஜிதமாக சொல்ல முடியும்!

இனி இப்படி ஒரு படம் எடுப்பது கடினம்.

அதுவும் தமிழ்நாட்டில்!

இருவர் படம் பார்த்த என் வீட்டு மூத்தோர் சிலர் - "இது தேவையில்லாத வேலை! வேலில போற ஓணான எடுத்து வேட்டிக்குள்ள விட்ட கதை ஆகிடுச்சு! அமைதியா படம் பண்ண வேண்டியது தானே. எதுக்கு இந்த அரசியல் குழப்பமெல்லாம்..." என்று மணி சார் மேல் அக்கறை கொண்ட கூட்டம் தான் சொன்னது!

அவர்கள் மணி சார் மீது இருக்கும் பாசத்தினால் அப்படி கூறினார்கள்.

ஆனால், நிஜ கலைஞன் என்பவன் - நிஜத்தை சொல்ல வேண்டும், அதையும் தைரியமாக சொல்ல வேண்டும்!!

(முதலில் சொல்ல வேண்டும்!)

அப்படிப்பட்ட சிக்கலான தமிழக அரசியலை, அவர் பாணியில் பிரித்தெடுத்து தெளிவாய் ஒரு படமாய் காட்டியிருப்பார்.

மணி சாருக்கு அவர் செய்ததில் பிடித்த படமும் இருவர்தான் என்று கேள்விப்பட்டுள்ளேன்.

‘இந்த படம் கலைஞரை வில்லனாக காட்டுகிறது.’

‘இது திமுகவிற்கு எதிரான படம்!’

'மணி சார் அதிமுக சப்போர்ட்டுங்க!'

என்ற கோஷங்களும் எழுந்திருந்தன.

உண்மையில் இப்படம்

ஒரு அழகான நட்பை,

மிக அழகாய் திரையில் சித்தரித்துள்ளது என்று நான் சொல்வேன்

அரசியல், கலை, பகை, பொறாமை என்று எத்தனை இடர்பாடுகள் வரினும்

நல்ல நட்பு அதனை என்றும் நீங்காது களையாது தங்கள் மனதினுள் பாதுக்காத்து வந்த 'இருவர்' - தமிழ் படங்களிலேயே ஓர் அழகிய பதிவு.

(அரசியலில் படங்களில் எனக்கு 'அமைதிப்படை' ரொம்பவே பிடிக்கும்!)

இப்படத்தில் ஒரு காட்சி:

தேர்தல் நேரமது.

தமிழகத்தில் இரு வேறு கட்சிகள் கடும் போட்டிக்கிடையே மோதும் தருணம்.

அக்கட்சிகளின் இரு தலைவர்களும் ஒரு திருமண மேடையில் சந்திக்கின்றனர்.

ஒரு தலைவர் மணமக்களை வாழ்த்திவிட்டு மேடையின் கீழ் அமர்ந்திருக்கிறார்.

மற்றொரு தலைவர் மணமக்களை வாழ்த்திவிட்டு கீழே இறங்கி வருகிறார்.

அவர் உடனே தன் நண்பனான எதிர்க்கட்சி தலைவரிடம், அவர் அருகே சென்று அமர்கிறார்.

நலம் விசாரிக்கிறார். இருவரும் பழைய நட்பின் இனிமை ததும்ப பேசிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

புன்னகைகள், தோளோடு தோள் தழுவல்கள் என்று அவர்கள் உரையாடல் நீண்டது.

"தேர்தல் நேரம்! நம்ம இப்பிடி ஒன்னா பேசறது தெரிஞ்சா பத்திரிக்கை காரங்க வேற மாதிரி எழுதீடுவாங்க!" என்று சிரித்த படியே ஒரு நண்பர் அங்கிருந்து விலகி செல்கிறார்.

அதை புரிந்து சிரிக்கிறார் மற்றொருவர்.

இவ்வளவு அழகாய் ஓர் காட்சி!

அரசியல் நாகரீகம் காத்து தங்கள் நட்பையும் மிக மென்மையாய் வெளிக்காட்டிய விதம் அருமை!

இது தான் இப்படத்தின் மிக முக்கிய காட்சி என்று நான் கருதுகிறேன்.

இதே போல் எண்ணற்ற காட்சிகள் இந்த படத்தில் உண்டு.

ரசனைகள் தொடரும்...

:-)

Wednesday, September 8, 2010

நானும்... அவரும்...

இதை நான் எழுதலாமா என்று யோசித்தேன். யோசனைகளின் இறுதியில் என்னை அழுத்திய ஒரே வாக்கியம் – 'நீ விரும்புவதை செய்!'

இது விருப்பம் என்று சொல்ல முடியாது. அதற்கும் மேல்.

இது ஒரு தனி மனிதனை துதி பாட நான் எழுதவில்லை. வெறும் வாய் வாக்கில் 'இவர் சூப்பர்!', 'இவரில்லைன்னா சினிமாவே இல்ல!', 'இவர் தான் எல்லாம்!!' என்று உதட்டளவில் பிதற்றும் கும்பலிலும் நானில்லை!

I Like Him!

I Adore Him!

So I am writing about him.

அவர் - நான் ரசிக்கும் ஓர் கலைஞன். ஒரு படைப்பாளி. அவரே மிக சிறந்த படைப்பாளி என்று சொல்ல மாட்டேன். சிறந்த படைப்பாளிகள் பட்டியல் எடுக்கும் போது, அவரை விட்டுக் கொடுத்திடவும் மாட்டேன். அவரே என்னை வெகுவாக ஈர்த்தவர். அவர் படைப்புகள் கண்டு இன்ப களிப்புற்றிருக்கிறேன்! அவரது படைப்புகள் தாங்கி வரும் கதாபாத்திரங்களை என் வாழ்க்கையில் பொருத்தி பார்த்திருக்கிறேன். அந்த கதாபாத்திரங்களாக என் வீட்டு கண்ணாடி முன் நடித்து பார்த்த காலமும் உண்டு!

அபாரம்! அழகு! வித்தியாசம்!

இவைகளே அவர் படைப்பில் என்னை அதிகம் கவர்ந்த விஷயங்கள்!

அவர் படைப்பில் ஒரு காட்சி:

அது ஒரு ரயில் நிலையம். இன்னும் சற்று நேரத்தில் அவ்விடம் விட்டு பறக்க தயாராய் இருந்தான் ரயில்வண்டி.

கதையின் நாயகன் தன் வேலை விஷயமாக பட்டணம் செல்கிறான். அவனது பெற்றோர், உறவினர் எல்லாம் அவனை வாழ்த்தி அனுப்புகின்றனர். எல்லோரிடமும் ஆசீர்வாதங்கள் பெற்றவன், இறுதியில் தன் மனைவியை காண்கிறான். திருமணம் முடிந்து சில நாட்களே ஆகியிருந்த நேரமது. தன்னோடு வாழ விருப்பமில்லாத அவளிடம் எப்படி பேசுவது, என்ன பேசுவது என்ற தயக்கதில் நாயகன் நிற்க, அவனது மனைவி, கதையின் நாயகி, தன் நாயகனின் கண்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். தயக்கதில் பின் தங்கி நின்றிருந்தாள்.

மௌனம்.

ரயில் கூக்குரலிடுகிறான்.

நாயகன் ரயிலேற திரும்ப, "கூட வான்னு சொன்னா, கொறஞ்சா போயிடுவீக?"என்று கலங்கிய கண்களுடன் நாயகி.

"என் கூட வரவே மாட்டேன்னுல கத்திக்கிட்டு கெடந்த..." என்று தயங்கி பதிலளித்தான் நாயகன்.

ரயில் மீண்டும் கூக்குரலிடுகிறான். ஆனால் இதுதான் கடைசி கூவல்!

நாயகன் திரும்பி ரயிலை பார்க்கிறான்.

உடனே நாயகி, "இப்போ கூட கூப்பிட மாட்டிகளா..." என்று வினவ,

"நீ துணி மணி எதுவும் எடுத்திட்டு வரலையே... " என்று அப்பாவி தனமாய் நாயகன் கேட்க, "உங்க காசுல, பட்டணத்துல நாலு சேலை வாங்கி தர மாட்டிகளா?" என்று விவரமான தன் கண்களுடன் ஜொலித்தாள் நாயகி

ரயில் நகர ஆரம்பித்தது. ரயிலில் ஏறிக் கொண்டான் நாயகன். மீண்டும் தன் நாயகியை பார்த்து, ஏதோ யோசனையில், "உனக்கு டிக்கெட் எடுக்கலையே?" என்று வருத்ததுடன் கத்துகிறான் நாயகன்.

"உங்க மடியில உக்காந்திட்டு வர டிக்கெட் எதுக்கு..." என்று பதிலளித்தாள் நாயகி.

கண்ணீர் அவள் கன்னங்களை கடந்ததை பார்த்த நாயகன், ரயிலில் இருந்து இறங்கி, "வா! ஓடி வா!" என்று தன் நாயகியை அழைத்தான். புன்னகை பரவிய உதடுகளும் கண்களுமாய் நாயகி நாயகனை நோக்கி ஓடுகிறாள். அவன் தன் அழகியை ரயிலில் ஏற்றி, தானும் ஏறி இருவரும் மகிழ்ச்சியாய் செல்ல ஆரம்பித்தனர்!

அதுவொரு அழகிய பயணம்! புது வாழ்விற்கான பயணம்!!

அந்த நாயகி புன்னகைக்கும் தருணம் நம் உள்ளங்களும் உதடுகளும் புன்னகைக்கும்!

இக்காட்சியை மறவாமல் தவறாமல் பாருங்கள்!

இதுப் போன்ற வித்தியாசமான காட்சி அமைப்புகளில், நம்மை பரவசப்படுத்துவதும், எதிர்ப்பார்க்க முடியா வண்ண வசனங்கள் மூலம் நம் உள்ளம் முதல் உதடு வரை புன்னகையில் மிதக்க செய்பவர்தான் இயக்குனர் மணி ரத்னம்.

இக்காட்சி இடம் பெற்ற படம் - 'குரு'

நாயகன் - அபிஷேக் பச்சன்

நாயகி - ஐஸ்வர்யா ராய் பச்சன்

இதுப்போல் இன்னும் நிறைய காட்சிகள், நிறைய விஷயங்கள் இவரைப் பற்றி என் மனதில் நீங்காது உள்ளது! சரி எல்லாவற்றையும் இப்போதே எழுதி முடித்து விடலாம் என்றுதான் நினைத்தேன்.

வேண்டாம்!

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் நாமும் ரசித்து நம் நண்பர்களும் ரசிக்க வைப்போம் என்று என் மனதை சமாதானப்படுத்தியுள்ளேன்.

நானும்... அவரும்...

இருவர் கூட்டணி - மீண்டும் தொடரும்...



Remembering Actor Murali

Sasikala On Parole